Op papier had ze de ideale baan. Ze werkte bij een bedrijf waar haar kennis en ervaring in de modebranche én haar interesse in processen en systemen op zijn plek viel. Toch knaagde het en twijfelde ze of ze nu wel goed op haar plek zat.
Het was ook zichtbaar. Ze dook een beetje in elkaar als ze erover sprak en alsof ze in de knel zat. Het verbaasde ons beiden omdat ze theoretisch gesproken op een plek zat die ideaal zou moeten zijn.
Ze begon te vertellen wat haar dwars zat en ik begreep haar frustratie, al was het in mijn ogen niet onoplosbaar. Daarom vroeg ik haar of ze deze frustratie al eens bespreekbaar had gemaakt. Of ze zichzelf echt had laten zien en haar visie had uitgesproken over bepaalde situaties.
Opeens keek ze nog ongemakkelijker. Dat vond ze moeilijk, ze vond het lastig om kritiek te geven en de aandacht op haarzelf te vestigen, ze was bang dat dat niet goed zou worden opgepakt. Dit verraste me, ze had zoveel bereikt in haar loopbaan, ze had vast eerder dit soort situaties meegemaakt.
Het bleek een thema te zijn, waar ze zich niet echt bewust van was. Ze dacht er gewoon omheen. Ze vroeg zich eerder af of ze een andere baan moest zoeken dan dat ze de optie overwoog om het uit te spreken. Het speelde met name in haar werk, privé had ze er minder last van.
Nieuwsgierig vroeg ik of ze wist waar dit vandaan kwam.
Toen ze net begonnen was in haar eerste baan had haar moeder een opmerking gemaakt waaruit bleek dat ze vooral nederig en dienstbaar moest zijn. Die opmerking had zich onbewust tot een overtuiging gevormd waardoor ze het echt lastig vond om iemand tegen te spreken of voor zichzelf op te komen.
Doordat ze zich bewust werd van deze beperkende overtuiging en ze tools kreeg hoe ze deze situatie in haar werk aan zou kunnen pakken, zag ze mogelijkheden. Kansen waardoor ze als mens kon groeien, ongeacht of dit ook het gewenste resultaat in haar werk op zou leveren.
Het werd lichter in haar en ja, ook spannend om haar terughoudendheid te overwinnen.
“Wat een duidelijk gesprek was dit”, zei ze na afloop.
Onbewuste aannames sluipen heel langzaam en ongemerkt in je leven, ze voelen zo eigen dat ze je zelf niet opvallen. Meestal heb je een buitenstaander nodig om je hierop te wijzen. Het vraagt wel moed om hiernaar te willen kijken.
Zij had de Durf om te luisteren naar wat er in de Diepte voelbaar was. Hierdoor kon er Duidelijkheid ontstaan. Dit is de basis van het 3D verdiepingsgesprek.
6 oktober 2026
