Patronen
Het zat haar hoog, ze was er helemaal klaar mee. Het was nu tijd voor actie. Ze wilde weg en op zoek naar iets anders.
Om haar verhaal kracht bij te zetten, vertelde ze me over haar jeugd. Ik luisterde hoe bijzondere en intense gebeurtenissen steeds weer aantoonden dat zij ‘er niet toe deed’. Dat ze niet gezien werd en soms zelfs ‘weggemoffeld’ was.
Ik hoorde ook hoe zij dit steeds weer vergoelijkte.
Het was nooit het juiste moment om het te bespreken. Altijd kregen anderen voorrang.
Er was een patroon ontstaan van onzichtbaar zijn, van geloven dat ze er niet toe deed. Ze was (onbewust) hard gaan werken om zichzelf te bewijzen en deze pijn niet te hoeven voelen.
Dit patroon was ook in haar CV terug te zien. Een vrouw met veel capaciteiten, die goede resultaten neerzette en toch haar plek niet kon vinden.
Al pratende kwam ze tot het inzicht dat het er niet om gaat dat er met haar gesold wordt, maar dat het feit dat zij met zich láát sollen een veel groter issue is.
Natuurlijk kunnen we samen op zoek gaan naar een andere baan, met alle plezier. Maar ik betwijfelde of dat haar echt zou dienen. Niet zolang ze dit patroon zou doorzetten, dan zou ze het meenemen naar een volgende werkgever en ook daar haar draai niet kunnen vinden.
Ze had eerst iets anders te doen. Echt voor zichzelf gaan staan en niet meer over heen zich laten lopen.
Dat zag ze zelf heel goed. Ze werd nerveus, want hoe gaat ze dit aanpakken?
Hier is geen quick-fix voor, dit is een proces dat tijd vraagt en dat ze zelf moet doen en ervaren. Tijd om te leren voelen dat er over haar grenzen gegaan wordt, het dan benoemen en een halt toeroepen.
Het lijkt zo simpel en het kan ongelooflijk moeilijk zijn.
Als er altijd over je grenzen gegaan is, voel je deze niet direct. Dan voel je pas later wat er is gebeurd en dan is het lastig om erop terug te komen. Het is een proces van bewustzijn krijgen ín het moment en dan nog leren om adequaat te reageren.
Patronen sluipen heel langzaam en ongemerkt in je leven, ze voelen zo eigen dat ze je zelf niet opvallen. Meestal heb je een buitenstaander nodig om je op je patronen te wijzen. Het vraagt wel moed om hiernaar te willen kijken.
Zij had de Durf om te luisteren naar wat er in de Diepte voelbaar was. Hierdoor kon er Duidelijkheid ontstaan. Dit is de basis van het 3D gesprek.
3 maart 2026



